خط --- خطی

زیر لب می خوانم از جوشن کبیر و صغیر گرفته تا ترانه ای برای شادی امواتت .

گاه خنده ام می گیرد از آنچه که تو با ما کردی ... آنچه ما با قصه های تو ...

هستم ، از هم آغوشی کنجکاوانه آن دو بی خبر در شبی تعطیل ...

سرگردان در میان سیمهای قرمز و سبز و سفید ... نمی دانم کدام یک را قطع کنم تا قطع نشوم .

از تو بی پدر و مادر تر ! مگر می شود ؟

و باز ادامه دارد ... ماجراجویی های شبانه و زاد و ولدهای بی هدف ...

ورق زدن آلبوم مثل تخمه کدو یک جور اعتیاد پنهانه ... بدون اینکه بدونی شروعش می کنی ، آلودش می شی و ساعتها وقتت رو باهاش می گذرونی .

کی گفته من سادیسم جمع کردن عکس روی دستگاهم رو دارم ! اما اینا رو گذاشتم با هم ببینیم . نمی دونم از کدوم سایتها گرفتمشون وگرنه می نوشتم . می دونم تکراریه ... اما عکس رو اگه قرار بود مکررا نبینن که جمع نمی کردن .

۱ - مامان ... من دیگه جیش ندارم ...

۲ - دوست تنها چیزیه که برای من می مونه . 

۳ - استفاده از این فناوری ارزش فداکاری داره . یعنی شخصیت من کدوم یکی از این دو تا پسرکاست ؟! 

۴ - همیشه کنجکاو ... همیشه با دقت ... همیشه نفهم .

۵ - آنچه دست و پای عوام رو می بنده همین تفکرات پوسیده شب جمعه ایه . تغییر به غیر از بینش تمرین هم می خواد . ( داریوش مصطفوی )

۶ - تفاهم در زندگی زنا شویی بهای سختی داره . 

۷ - خیلی دوست دارم یه همچین کاری رو با بابای این کوچولو بکنم . 

۸ - گل + پرچم حضرت عباس + شکم مجری شبکه ( آنچه ما بجای این تصویر دیدیم ) 

۹ - عجیب این عکس من رو یاد ترانه "بردر لاین" کریس د برگ می ندازه . این همه گرما از عکسی وسط زمستون روسیه !!!

۱۰ - چرا این هدیه انقدر دوست داشتینه آخه !!!! ( دقیقا بر عکس گلزار  )

۱۱ - این آقاهه هم کم دوست داشتنی نیست ها ا ا ا ا   

بقیه عکسها خانوادگیه ... چشمو درویش کن اخوی .

پی نوشت : خانم یا آقایی که عکس ما را اینطوری خط خطی کردی ... ما یک عمر است خودمان تو کار خط خطی و خط خطی نویسی هستیم ... خوب است ما نیز صورتت را این شکلی کنیم ؟

مادر : حاج آقا ...مسئلتا ... ۱۰ سال پیش دخترم رو از یتیم خونه آوردم . چه کنم که به شوهرم و پسرهام محرم نیست ؟

حاج آقا : پدر شوهرت زنده است ؟

مادر : بله

حاج آقا : دخترت رو تا موقع ازدواج صیغه اش کن . اونوقت به همتون محرم می شه .

مادر : خدا عمرت بده حاج آقا . برادری کردی .

 -----------------

نکنه من عروس ده ساله پدر بزرگ باقی بمونم ...

نکنه پدر بزرگ آلزایمر بگیره ...

نکنه تنها کسی که یادش بمونه من "همسر دوست داشتنیس" باشم ...

نکنه من مادر پدرم ... مادر بزرگ برادرهام ... مادر شوهر ، مادرم باقی بمونم ...

کاش زودتر بمیره پدر بزرگ .

آخرین باری که از اهواز بر می گشتم تو ارتفاعات زاگرس با غبار محلی بیوه ای دوست شدم . دستهاش سرد بود و آروم آروم روی شهر می نشست . برام تعریف کرد که چطور یک توده پر فشار نره خر بهش تجاوز کرده و تو حومه شهر رهاش کرده ... از زمستون و توده پر فشار و سرما بی زارم م م م .

یک لیوان چای پر رنگ داغ تو این سرما با ...... آه ، رسید خدایا ... از گوش شنوا و هوش فراوانت ممنونم .

یک دست غشو مهربانانه هدیه اسب برنده است ... چه لذتی می برد زبان بسته ... آنوقت من ... با این طول زبان ... شرمنده مان مکن خداوندا ... مگذار جلوی یک اسب کم بیاوریم . این روزها به برد نیاز دارم .

روزگاری خواهرمان سرما خورده بود و ما نیز از او گرفتیم ... دوست دخترمان متوجه قضیه شد و کلی حسودی کرد که چرا این مرض را بجای خواهرمان از او نگرفتیم . بهش قول دادیم مریضی بعدی را از او بگیریم .

الان چند روزیست دوست دخترمان اسهال شده  ... و ما پشیمان

پدرمان تذکر می دهد : چای به این پر رنگی نخور ... چای باید کم رنگ باشد ، رو به تلخی بزند ، ولرم باشد ، نجوشیده باشد ، زود صاف شده باشد ... زیرا اینگونه خاصیتش بیشتر است پسر جان . پسر جان سعی کن مواد غذایی را به خاطر خاصیتش بخوری نه مزه ... قانون شناخت رو مطالعه کردی پسر جان ؟ انسان دو نوع شناخت دارد ... اول ...

و من ...

عرض زندگی با لذت غذاهای سرطان زاش و بوسه های گناهش برای من و طول زندگی با همه سلامت و قدمتش برای تو ، پدر محافظه کار من .